Sun Of Tisfoon - موسیقی

حکایت سوسن خانوم

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Thu, 06 May 2010 18:27:55 +0100

اهمیت یک ترانه در جامعه امروز

سوسن خانم از جمله ارزشمند ترین آثار هنری یک سال گذشته است که توانست در اندک زمانی پس از عرضه به بازار موسیقی ایران گوی سبقت را از دیگر رقبایش ربوده و خود را به موسیقی ثابت مهمانی ها، اتومبیل ها و MP3 Player های جوانان ایرانی بدل سازد. عوامل متعددی را می توان در راه نیل به موفقیت این موسیقی بر شمرد که هر یک فضای تخصصی و جداگانه خود را طلبیده و از حوصله این مجال خارج است.

البته در یک بررسی اجمالی کوتاه می توان نکات متعددی را در این شعر مشاهده کرد که در موفقیت این ترانه بی تاثیر نبوده است. به طور مثال استفاده از نام سوسن به عنوان عشق سه جوان دلپاک و از همه مهمتر اینکه سه نفر عاشق یک دختر شده اند و سر این موضوع مشکل پیش نیامده است! این اتفاق یادآور بسیاری از ترانه های بک استریت بویز و سایر گروه های پسرها در کشورهای غربی است و اینکه آنها هم معمولا عاشق یک دختر می شدند! این نشان از بالا رفتن فرهنگ پسر ایرانی دارد. ( به قولی کی گفته مردای ایران غیرتی هستن!) در این نوشته بنده بیشتر به بررسی کلیپ ساخته شده بر اساس این موسیقی پرداخته و بررسی های بیشتر را به دیگر دوستان می سپارم. باشد که روشن گر اذهان شما خواننده عزیز گردد. در ضمن پذیرای نظر سایر دوستان نیز هستم.

سوسن خانم بدون شک بیش از موزیکی چند دقیقه ایست تا بواسطه آن بالا و پایین پریده و بهانه ای برای حرکات موزون با داف مربوطه در مهمانی های آخر هفته در دست داشته باشیم. (البته به رعایت موازین اخلاقی. نگوئید ما کار یادتان دادیم) این اثر حرف های بسیاری برای گفتن داشته که همگی ریشه در فرهنگ و آداب و سنن چندین هزار ساله ما ایرانیان دارند و برای تک تک ما قابل لمس می باشند. یکی از عمده ترین دلایل موفقیت سوسن خانم رابطه ذهنی است که این کلیپ با بیننده اش بر قرار ساخته و او را در موقعیتی هایی قرار میدهد که حس هم خویش پنداری را به راحتی در او القا میکند. در این کلیپ می بینیم:

علی رغم اصرار سه جوان رعنا مبنی بر "نگو نه نمیشه" و "نگو نمیخوام" از ابتدا تا انتها، همچنان سوسن خانوم بر تکرار "نه نمیشه" و "نه نمیخوام" اصرار بی مورد ورزیده و با مخالفت بی تامل با هر آنچه می شنود یک تنه نقش منفی داستان را به دوش می کشد. کاری که جز از عهده یک دختر ایرانی بر نمی آید. در واقع در این کلیپ شما چهره واقعی دختران خصوصا دختران ایرانی را مشاهده می کنید!

ادامه مطلب "حکایت سوسن خانوم"

ترانه های ماندگار

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Thu, 25 Mar 2010 19:37:45 +0000

ترانه هایی که دوست دارم

عید نوروز است و خیلی نمی خواهم مطالب جدی بنویسم. می خواهم به مطالبی بیشتر تفریحی بپردازم. در این پست می خواهم اشاره ای به ترانه های مورد علاقه ام داشته باشم و خواننده هایی که همواره کارهایشان را دنبال کردم.

گوگوش

از گوگوش شروع می کنم. خواننده ای که از بچگی با ترانه هایش بزرگ شدم. در عالم بچگی حتی ترانه های غمگین گوگوش را هم دوست داشتم. به جرات می توانم بگویم بیشتر ترانه هایش را از حفظم.

از 10 سال پیش که این خواننده هم به مانند بقیه به خارج از کشور مهاجرت کرد انتظار از او بسیار بود. اما ترانه های جدید گوگوش حس گذشته را نداشت. از نخستین آلبومش ترانه زرتشت را دوست دارم، امسال به نظرم گوگوش تا حدی به گذشته بازگشته است. ابتدا ترانه من همون ایرانم و سپس ترانه سزاوار که متنش شباهت زیادی به ترانه ما به هم نمی رسیم ساخته سلی از ترانه های قدیمی این خواننده دارد.

ترانه من همون ایرانم حس عجیبی دارد. در جشنواره فیلم فجر هنگام تماشای فیلم صد سال به این سال ها مرتبا به یاد این ترانه می افتادم. انگار این فیلم و ترانه حس و حالشان به هم خیلی نزدیک است هر چند که هیچ ارتباطی با هم نداشته باشند.

من همون ایرانم

اما از دیگر ترانه های گوگوش که پس از رفتنش خواند و قابل تامل است ترانه آبی است. به دور از تعصبات تیمی و آبی و قرمز، متن این ترانه خیلی زیباست (هر چند که با این برد 3 بر صفر استقلال مقابل الغرافه این روزها حسابی آبیست!) اگر این ترانه را نشنیده اید برای دانلود می گذارم در غیر این صورت دوباره گوش کنید بیشتر متوجه متن زیبای آن خواهید شد.

آبی

ترانه هجرت شاهکاری از ترانه سرای خوشفکر شهریار قنبری است. با سقوط دست های ما/ در تنم چیزی فرو ریخت ... این اولین ترانه گوگوش در نخستین کنسرتش در کانادا بود و چه قدر مناسب برای آن فضا و حس و حال.

هجرت

ادامه مطلب "ترانه های ماندگار"

سرای امید

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Wed, 09 Sep 2009 17:57:32 +0100

ترانه هایی که بر دل می نشیند

این روزها کمتر کسی است که در برابر استاد شجریان و شجاعتش سر تعظیم فرود نیاورد و این گنجینه بزرگ موسیقی کشورمان را ستایش نکند. فروش خیره کننده آلبوم رندان مست که شرکت منتشر کننده این آلبوم را مجبور کرد در ظرف کمتر از یک ماه به فکر فرستادن نسخه های بیشتری از این آلبوم به بازار باشد و باقی قضایا که خودتان مطمئنا این روزها در اخبار خوانده اید و یا شنیده اید این روزها تبدیل به یکی از مهمترین اخبار هنری شده است.

این مسائل باعث شد که در این پست به یکی از خاطراتم اشاره کنم. البته خاطره ای که بیشتر به پدرم مربوط است تا من. اما به شکلی من هم در این خاطره شریک هستم.

ادامه مطلب "سرای امید"

مایکل جکسون مرد

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Fri, 26 Jun 2009 02:13:21 +0100

یک پست شوکه کننده!

...OH MICHEAL

Breaking news:'King of Pop' Michael Jackson is dead

متن بالا خبر اول بسیاری از خبرگزاری های جهان شد. باورم نمی شود. یک ماه دیگر قرار بود پس از 12 سال تور جهانی کنسرت داشته باشد. این تور قرار بود از لندن آغاز شود و مردم لندن در خیایان چادر زدند تا در صف خرید بلیت جزء اولین ها باشند که بلیت کنسرتش را می خرند.

درباره مایکل جکسون چه می توان گفت؟ سلطان پاپ، اسطوره پاپ، بت خیلی از جوانان در سراسر جهان با رقصی جادویی یا شاید خواننده ای با عمل های جراحی عجیب و غریب و دماغی که خیلی معروف بود و از همه بدتر سوء استفاده های جنسی که از کودکان می کرد و در کنار اینها ثروت افسانه ای اش وجود شهر بازی و باغ وحش در خانه اش که بیشتر شبیه به یک شهر بود تا خانه!

درباره مایکل جکسون خیلی چیزها گفتند و نوشتند. چه اتفاقات که در کنسرت هایش نمی افتاد چه قدر مردم غش و ضعف می کردند و دختران از شدت هیجان و گریه اختیار خود را از دست می دادند. اصلا معلوم نبود مایکل انسان است یا موجودی افسانه ای؟

چه کلیپ هایی می ساخت. سراغ ندارم خواننده ای که این همه بازیگران و کارگردانان معروف با او همکاری کرده باشند. از کارگردانی الیزابت تیلور در کلیپ I love you تا حضور بازیگری چون جان تراولتا و کارگردانی چون اسپیلبرگ در همان کلیپ یا حضور مارلون براندوی فقید و مایکل مدسن در آخرین کلیپ مایکل و از همه مهمتر همکاری مارتین اسکورسیزی با مایکل در ساخت یک فیلم سینمایی که جمعی از بهترین ترانه ها و کلیپ هایش در این فیلم ساخته شد.جو پشی بازیگر مطرح فیلم های اسکورسیزی هم در این فیلم در نقش بدمن حضور جالبی داشت.

ادامه مطلب "مایکل جکسون مرد"

شاهکارهای تاریخ موسیقی فیلم

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Thu, 16 Apr 2009 01:05:10 +0100

سلیقه غیر عادی من!

چندی پیش خبر درگذشت موریس ژار منتشر شد. شنیدن این خبرها واقعا ناراحت کننده است. دیگر کم از این آهنگ سازان بزرگ پیدا می شوند و فکر می کنم تمام جهان هنر از شنیدن این خبر واقعا عزادار شدند.

در پست قبلی صحبت از سطح سلیقه شد، این سطح سلیقه که نمی دانم چگونه تعریفش کنم تنها مربوط به سینما نیست به موسیقی و خیلی چیزهای دیگر ارتباط دارد. اگر از خودم بخواهم بنویسم بیشتر اوقات هنگام نشستن پای کامپیوتر ترانه های قدیمی گوش می کنم. البته ادعا نمی کنم که عشق موسیقی کلاسیک و یا سنتی هستم. آنقدرها هم روشنفکر نیستم. اما اگر قرار است پاپ و راک گوش کنم با ترانه های 30 تا 40 سال پیش خیلی خوشم.

موقعی که با دوستان و همکارانم برخورد دارم، از جمله هم سن و سال های خودم و ترانه های گوش خراش رپ فارسی و پاپ را از گوشی موبایل و یا MP3 آنها می شنوم و دچار حال تهوع می شوم کم کم به این نتیجه می رسم که یک جای کار ایراد دارد. یا مشکل از دیگران است و یا مشکل از من است! نمی دانم ولی در کل فکر کنم مشکل اصلی خودم هستم که در میان جوان های امروزی سلیقه ام خیلی غیرعادی است.

این روزها دیگر گوش کردن ترانه های ایرانی دهه 40 و 50 خورشیدی و ترانه دهه 60، 70 و یا 80 حتی دهه 90 هم عجیب و غیرعادی است! یا باید ذائقه‎ام را به این خواننده های مزخرف با این اسامی احمقانه مثل ساسی مانکن، رضایا، تهی عادت دهم و یا اینکه ... نمی دانم حتی همان هیچکس که به قول این رپرها پدر رپ فارسی است شنیدن ترانه هایش واقعا اعصاب می خواهد.

ولی خب، بگذار بگن فسیله! مال عهد دقیانوسه! باکی نیست، ما با همون ترانه های قدیمی حال می کنیم آخه آدم پینکفلوید، جرج مایکل، سلن دیون، آبا، بیتلز، اندی ویلیامز، متالیکا، اسکورپیونز و کمی جدیدتر رابی ویلیامز، راسموس، دایدو، اوانسنس و یا در ایرانی ها فرهاد، فریدون فروغی، داریوش، ستار، گوگوش، کوروش یغمایی و جدیدتر پسرش کاوه یغمائی، محسن نامجو رو ول می کنه چرت و پرت گوش کنه.

یادی از ترانه های قدیمی شد بد ندیدم که شما رو هم با سلیقه غیر عادی خودم آشنا کنم چند تا از موسیقی های جاودانه تاریخ سینما رو گذاشتم برای دانلود. خیلی حجمش بالا نیست با اینترنت گازوئیلی دایل آپ هم می شه دانلودشون کرد.

ادامه مطلب "شاهکارهای تاریخ موسیقی فیلم"

محسن نامجو

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Sat, 28 Feb 2009 00:44:48 +0000

یک آنارشیست يا هديه اي به سينماي ايران!

به تازگی فیلم مستندی دیدم به نام «آرامش با دیازپام 10» ساخته سامان سالور. هرچند که سالور فیلمسازی متفاوت است اما در این مطلب بیش ار اینکه فیلمساز مدنظرم باشد کسی است که فیلم درباره‌اش ساخته شده بود موضوع اصلی مطلب است.

فیلم درباره محسن نامجو بود. خواننده‎ای که با دیدن چند فیلم در جشنواره فجر امسال بیشتر به این نتیجه رسیدم که نمادی از آنارشیسم نسل جوان ایران است. بسیاری از فیلمسازان جوان که در جشنواره امسال فیلم‌هایی متفاوت ساخته بودند، بهترین خواننده‎ای که برای فیلم خود برگزیده بودند محسن نامجو بود.

یادی از انجمن هنرمندان خراسانی

اولین باری که محسن نامجو را دیدم سه سال و نیم پیش در انجمن هنرمندان خراسانی در خانه مشهد بود. اینکه خانه مشهد در خیابان ویلای تهران چه می‎کند! خودم هم دقیقاً نمی دانم. از اولین روزهایی که دچار پدیده فرار مغزها شدم و به تهران مهاجرت کردم یکی از همشهری‎هایم من را به این انجمن معرفی کرد.

ادامه مطلب "محسن نامجو"