Sun Of Tisfoon - فوتبال

هواداران تیم های مختلف

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Fri, 25 Jun 2010 00:10:38 +0100

به نظر من از روی طرفداران یک تیم می شه تا حد زیادی اون تیم رو هم شناخت. در این پست می خوام به خصوصیات طرفداران چند تا تیم اشاره کنم.

این حالت بازیکن ایتالیا وضع تیم ایتالیا تو این دوره بود!

ابتدا درباره تیم هایی می نویسم که دل خوشی از آنها ندارم. ایتالیا بسیار تحقیر آمیز حذف شد تا بیشتر گند فینال جام پیش روشن بشه. از این حرف گذشته پسرهایی که طرفدار ایتالیا هستند تقریبا همه دختربازهای حرفه ای هستند. معمولا لباس با پرچم ایتالیا می پوشند تا به حساب خودشان بیشتر دختر کش باشند. در آن واحد می توانند سه یا چهار تا دوست دختر داشته باشند. هر قرطی بازی بازیکنان ایتالیا در بیاورند آنها روی خودشان پیاده می کنند! چه قدر هم این مدل ها حال به هم زن است. به عنوان یک دختر با دیدن چنین پسرهای دچار حالت تهوع بسیار شدید می شوم! دخترهای طرفدار ایتالیا هم فرق بین محمد رضا گلزار و دل پیرو را نمی دانند. به بیان بهتر در حد یک اپسیلون از فوتبال درک ندارند! اتفاقا چند روز پیش با یکی از دوستانم بحث داشتم. خیلی ادعا داشت که طرفدار ایتالیاست. به او گفتم از ایتالیا متنفرم. گفت: وای نرگس چه طور دلت میاد، مردهای ایتالیایی به اون خوشگلی!!!

ادامه مطلب "هواداران تیم های مختلف"

باز هم جام جهانی

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Wed, 16 Jun 2010 23:33:52 +0100

پیش بینی هایی که درست از آب درآمد

در این پست می خواهم کمی به پیش بینی هایم اشاره کنم. بعد بگوئید این نرگس خرقانی پیشگوئی های فوتبالی اش اشتباه است. ابتدا درباره برزیل شروع می کنم که طرفداران خیلی از تیم هایی که این روزها نتیجه نگرفته اند بی خود می آیند و کل کل می کنند. بازی بعدی کره شمالی را هم ببینید. به نظرم پدیده جام است حتی شاید از گروهش صعود کند. جام 2002 هم که برزیل مقابل ترکیه به مشکل برخورد خیلی ها مسخره کردند و گفتند برزیلی که مقابل ترکیه مشکل داشته باشد حذف می شود و از این صحبت ها! اما همان ترکیه در آن جام سوم شد. منتظر شگفتی کره شمالی هم در این جام باشید. در میان تیم های گروه واقعیتش این است که از کره شمالی بیش از بقیه نگران بودم. چون واقعا تیم مرموزی است.

ضد فوتبال این روزها مد شده هر کس مقابل تیم های بزرگ کم می آورد می رود سراغ این مدل بازی کردن! همین کره شمالی ایتالیا را در جام 66 حذف کرد. پرتغال هم اگر اوزه بیو نداشت حتما حذف می شد. خصوصا روی صحبتم با طرفداران ایتالیا است که معمولا عادت دارند از هر چی کره است ببازند. پس بی خود کل کل نکنید. نمونه این ضد فوتبال را در بازی اسپانیا و سوئیس هم مشاهده کردید.

ادامه مطلب "باز هم جام جهانی"

آغاز جام جهانی

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Fri, 11 Jun 2010 12:03:24 +0100

پیش به سوی جام جهانی

جام جهانی در پیش است. بعد از المپیک مهمترین رویداد ورزشی جهان که با توجه به تمرکزش بر روی تنها یک ورزش می تواند در برخی موارد هیجان انگیزتر و جذاب تر از المپیک هم باشد.

من تحلیل گر ورزشی نیستم و هر چه می نویسم بیش از اینکه جنبه کارشناسی داشته باشد جنبه حسی دارد و دیدگاه شخصی ام است. پس طرفداری من از یک تیم خاص مطمئنا حق من است، اصلا لذت جام جهانی و هر رقابت دیگر سر همین چیزها و بعد هم کل کل ها و بحث های اطراف آن. گاهی ممکن است در این میان دعوا هم شود!

ایران در جام جهانی

به شخصه فکر می کنم در ایران جام جهانی چند وجه دارد. یکی وجه ملی آن برای هر ایرانی که از رفتن تیمش به جام جهانی خوشحال می شود و بالعکس. دیگری جنبه سرگرمی که باعث بحث هایی بر سر تیم های قدرتمند جهان می شود.

سال هایی که ایران به جام جهانی می رود دربرگیرنده هر دو وجه جام جهانی است. یعنی اینکه تیم ایران به عنوان تیم چهارم گروهش در جام جهانی شرکت می کند. تیمی که از نظر سایر همگروهی هایش زنگ تفریح است! با وجود اینکه ما هم این را می دانیم اما با هیجان هر چه تمام تر بازی ها را دنبال می کنیم و کار به جایی می کشد که ضربه پای حسین کعبی به صورت لوئیز فیگو برایمان تبدیل به یک حماسه می شود! اما همچنان امیدواریم که شاید روزی تیم ما هم مثل کره جنوبی و ترکیه در جام 2002 و یا کامرون در جام 90 و نیجریه در جام 94 تبدیل به پدیده شود و از گروه خود بالا برود، اتفاقی که هنوز نیافتاده است. بعد از حذف ایران از جام که پیش بینی اش چندان سخت نیست، می رویم سراغ همان تیم های خارجی خودمان و همان بحث ها و کل کل های همیشگی که هیچگاه پایان ندارد.

ادامه مطلب "آغاز جام جهانی"

تهدید قطبی به رفتن

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Fri, 08 Jan 2010 16:18:56 +0000

افشین خان نازت خریدار ندارد

افشین قطبی: با این شرایط در فوتبال ایران ادامه نخواهم داد! (جراید)

این گفته افشین خان قطبی هم از آن حرفهای شنیدنی است که یک جورهایی یادآور سنگ پای قزوین است. راستش یکی نیست به این بنده خدا بگوید مگر برایت فرش قرمز پهن کرده بودند که آمدی. با هزار تا ترفند و کلک خودت را به عنوان مربی به تیم ملی فوتبال ما قالب کردی! در کره جنوبی و آمریکا آنالیزور بودی اینجا از راه نرسیده مربی تیم ملی شدی آنهم به چه شکل آنوقت می گویی "تو رو خدا اصرار نکنید من می خوام برم!"

عملکرد این آقا هم که به اندازه کافی گویای کفایت و درایت این مربی مدعی هست. اونی که به ما گل نزده بود سنگاپور بود که اون هم خوشبختانه به لطف حضور این مربی یعنی جناب افشین خان قطبی اتفاق افتاد تا سنگاپوری که قبلا کمتر از 10 تا گل از تیم ما نمی خورد و حتی فکر زدن یک گل هم به تیم ایران را در خواب شبش هم نمی دید به همه آرزوهای دست نیافتنی اش رسید همه اینها هم به لطف حضور پر خیر و برکت جناب قطبی در تیم ملی بود! کلی رکورد جدید از خودش به جا گذاشت! تیم ملی را هم که به جام جهانی نبرد. حال نمی دانم که حرف حساب جناب قطبی و ناز کردنش برای تیم ملی دیگر از برای چیست! شاید با چهار کلمه انگیسی بلغور کردن فکر کرده سر همه را می تواند کلاه بگذارد و بگوئیم ایشان خیلی با کلاس تشریف دارند. راستش همان مربی های بی کلاس که سال ها خاک زمین خاکی خورده اند، شرف دارند بر چنین افرادی!

ادامه مطلب "تهدید قطبی به رفتن"

باز هم تبانی!

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Fri, 02 Oct 2009 14:58:31 +0100

پیشگویی روزنامه گل درخصوص بازی دربی

حکایت نه سیخ بسوزد و نه کباب ادامه دارد

باز هم یک مساوی دیگر. نمی دانم این مسئولان فوتبال با خودشان چه فکر می کنند آیا از نظر اینها مردم ...

ولش کن چیزی ننویسم بهتر است. البته از شعور و درک هم حرف زدن فایده ای ندارد.

سال پیش نیم فصل دوم هم اوضاع همین بود. استقلال در اوج بود و پرسپولیس حال و روز خوشی نداشت. از همان بازی کذایی و آن مساوی احمقانه بود که استقلالی که تا قبل از عید می توانست تکلیف قهرمان لیگ را مشخص کند بازی هایش افت کرد! فکر کنم بعد از این بازی هم داستان تکرار خواهد شد. در کل استقلال بازنده اصلی این تبانی ها شده است و مرتبا دارد تاوان پس می دهد. برای تیم از هم پاشیده پرسپولیس که در این چند هفته حال و روز خوشی نداشت این مساوی حکم مرحم داشت و کلی روحیه بخش بود. اما استقلال که در کورس قهرمانی نیم فصل بود واقعا با این تبانی چه چیز را ثابت کرد؟ اینکه مسئولان این باشگاه احمق ترین و بی تعصب ترین افرادی هستند که تا به حال دیده ایم.

ادامه مطلب "باز هم تبانی!"

برزیل؛ پیش به سوی ششمین قهرمانی

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Thu, 02 Jul 2009 00:01:00 +0100

دلخوش به فوتبال خارج در غیاب نود و سایر مسائل

چند روز از قهرمانی برزیل تیم محبوبم در جام کنفدراسیون ها می گذرد. حاضرم شرط ببندم که در این دوره از جام جهانی برزیل حتما قهرمان خواهد شد. می خواستم زودتر در این باره بنویسم اما فرصت نوشتن پیدا نکردم.

تیم ایران که در این جام نیست پس همچنان دعوا و کل کلمان روی تیم های خارجی خواهد بود. اما از برزیل بگویم که با مربی جوانش کارلوس دونگا فوق العاده است. دونگا زمانی هم که بازیکن بود بی ادعا و عالی بود یکی از عوامل اصلی قهرمانی برزیل در جام جهانی 1994 بود. در حال حاضر هم حذف بازیکنان پر اسم و رسم برزیل و حضور تعداد زیادی بازیکن جوان و تازه نفس می تواند یک هشدار باشد برای بسیاری از مدعیان. در بازی فینال جام کنفدراسیون ها برزیل باید 4 بر 2 می برد اما داوری در بسیاری از موارد به سود آمریکا بود از جمله مردود اعلام کردن گل درست کاکا.

از همه باحال تر بازی برزیل با ایتالیا بود. برزیل 3 بر صفر ایتالیا را برد تا یک برد تاریخی را رقم زند. آخرین باخت خیلی بد ایتالیا مقابل برزیل تا جایی که من می دانم در فینال جام جهانی 1970 بود که برزیل 4 بر یک برد. البته برزیل با حضور پله و کارلوس آلبرتو واقعا یک تیم رویایی بود.

ادامه مطلب "برزیل؛ پیش به سوی ششمین قهرمانی"

قهرمانی استقلال

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Sun, 26 Apr 2009 21:27:12 +0100

غیر ممکن، ممکن شد!

خدا را شکر و سپاس که قهرمانی استقلال بدون لطف داور و فدراسیون بود. تنها کمک به استقلال در این میان بازی جوانمردانه تیم فولاد خوزستان و مجید جلالی در آنسوی قطر لوزی نقشه ایران زمین یعنی در شهر اهواز بود. چه تصادفی که دو شهری که زمینه ساز قهرمانی تیم محبوبم استقلال بودند هر دو به نوعی به من مربوط می شوند. اهواز زادگاهم و مشهد شهری که در آن بزرگ شدم.

خیلی ها شاید فکر کنند باخت تیم همشهری ام پیام ممکن است باعث ناراحتی من و یا خیلی از مشهدی ها شده باشد، اما یادتان باشد که با برد پیام و با توجه به نتیجه مساوی ابومسلم به ناچار ابومسلم دیگر تیم مشهدی حذف می شد و خدا را شکر که این اتفاق نیافتاد. چون با توجه به سابقه ابومسلم زمانی که قرار به انتخاب باشد ابومسلم برای ما مشهدی ها ترجیح دارد.

اما روسیاهی ماند برای آنان که چه بی ادبانه به قدیمی ترین و پرافتخارترین باشگاه فوتبال ایران تاختند و خود نیز بدون هیچ حرف و حدیث از میدان حذف شدند.(هر کی با اس اس درافتاد ور افتاد)

از این حرف ها گذشته امشب در مشهد غوغایی بود. هرچند که در آنجا نبودم اما دوستان خبر دادند که بزن و بکوبی در فلکه تقی آباد بود که بیا و ببین. دوستان استقلالی در مشهد به جای ما در این جشن حضور داشتند. دمشان گرم. زمان بازی استقلال در خانه نبودم. به یک شرکت فیلمسازی رفته بودم و راشهای فیلم یکی از دوستان را می دیدم. در این بین فرصتی هم بود تا بازی را ببینم. یکی از همسایه ها در مجتمع، آنقدر استقلالی بودند که اگر هم بازی را نگاه نمی کردی از سر و صدایشان می شد حدس زد که بازی چه روندی دارد.

اما خانواده ام از استقلالی های بلوک می گفتند که هم زمان با قهرمانی استقلال پرچم های آبی را از پنجره برافراشتند و چه ترقه ها که بیرون نیانداختند و برخی نیز جلوی پنجره حرکات موزون از خود در وکردند!

بله عشق استقلال است و آبی و خوشحالی از یک قهرمانی بسیار دیرهنگام. خیلی زودتر از اینها باید استقلال قهرمان می شد. هر چه نباشد بهترین خط حمله و خط دفاع را دارد. حکایت قهرمانی استقلال و دق مرگ کردن ما برای جشن گرفتن آن، شباهت زیادی داشت به آن روزهایی تیم ملی که همه دوستش داشتیم. منظورم ماجرای ملبورن است، چه روزگار خوشی بود. در حال حاضر تنها شبحی از آن روزگار در تیم ملی مانده است.

در پایان این قهرمانی را به همه دوستان استقلالی شادباش می گویم. به دوستان پرسپولیسی هم توصیه می کنم تا نحوه قهرمانی پرسپولیس را در سال گذشته به یاد آورند و کمی منصف باشند. هم آن نحوه جشنی که گرفتند و همه شیوه ای که سرسپاهان را به لطف داوری در تهران بریدند!

(تیتر را ا بر اساس اس ام اس یکی از دوستان انتخاب کردم، که بعد از قهرمانی استقلال برایم فرستاد)

نوشته فوتبالی - سینمایی

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Sat, 14 Feb 2009 00:14:43 +0000

هم فوتبال و هم سینما، نه سیخ بسوزد نه کباب!

این دربی که نمی دانم چندمین است و چندان هم اهمیت ندارد برگزار شد. بازی در نیمه اول آنقدر بی‎خاصیت بود که تقریبا پای تلویزیون خوابم گرفت. دیگر علاقه‎ای به تماشای نیمه دوم نداشتم که فریاد گل و خوشحالی خانواده باعث شدکه دوباره علاقه‏مند به تماشای بازی شوم. کمی حمله از پرسپولیس و ضد حمله‏های استقلال و موقعیت به هدر دادن‏های اعصاب خورد کن اکبرپور بیشترین چیزی بود که عایدم شد. ورود علیزاده که اصلا معلوم نیست برای چه هنوز در استقلال است و از همه بدتر خطای هند احمقانه این بازیکن همه چیز را برای یک تساوی بی مزه دیگر محیا کرد.

ادامه مطلب "نوشته فوتبالی - سینمایی"