Sun Of Tisfoon - سیاست

هنرمندان حامی کروبی

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Wed, 10 Jun 2009 19:59:05 +0100

کارتون از روزنامه اعتماد ملی

امیدوار شدم

چند پست پیش نوشتم که خوب نیست هنرمندان در سیاست دخالت کنند چون جایگاه هنر بالاتر از این تب های زودگذر است. تبی که خودم هم به آن دچار شدم. پس به قولی رطب خورده کی منع رطب کند.

گذاشتن این پست به این دلیل است که طی این مدت خیلی ها گفتند چرا هیچ یک از هنرمندان از کاندیدای مورد حمایت من اعلام حمایت نکردند. می خواستم پستی تند علیه این اتفاق بنویسم اما ترجیحاً ترمز خودم را کشیدم و چیزی برای این رفتار عجیب هنرمندان که گاهی فکر می کنم بر اساس نوعی چشم و هم چشمی است، بنویسم. ظاهراً راه بسیاری از روزنامه نگاران از هنرمندان جدا شده بود، من آن را به دوری هنرمندان از نخبگان سیاسی و مطبوعاتی هم تعبیر کردم(البته خودم را در هیچ یک از این گروه نمی دانم) شاید هم نزدیکی شان به پوپولیسم. نام بسیاری از نخبگان سیاسی و مطبوعاتی در کنار نام کروبی است و همین برای من کافیست برای این انتخاب. لیستی منتشر شد از هنرمندان حامی مهدی کروبی که ثابت کرد هنوز هم امیدی هست و نتیجه گیری من نمی تواند در مورد همه صدق کند. در ادامه این لیست بخوانید.

سحام نیوز: برخی از هنرمندان از قبیل داوود رشیدی،عبدالحسين مختاباد، بهروز افخمی، علی معلم ، مجید جعفری، امیر جعفری، آرام جعفری، باران کوثری، رویا افشار، کاظم افرندنیا، مینا نوروزی، عباس محبی، صمد چینی فروشان، حسین راضی، آرش دادگر، سیامک صفری، احمد علامه دهر، حمیدی، فرج علیپور، زیبا یاراحمدی، عباس اقسامی، آرمان طیران، کیوان ملک مطیعی، مسعود سمیعی، محمد بهرامی، سولماز اق مقانی، عظیم موسوی، شهرام مکری، پیمان شیخی، مجید بهره مند، پژمان کاشفی، حسین گرجیان،مرتضی سعیدیان، علی اصغر داغ داد، افشین رشیدی، مجید کاظم زاده مژدهی، محمدکاظم زاده مژدهی، مجید ستایش، حمید ابراهیمی، مسلم علیپور، میلاد علیپور، احسان عبدی پور، ایرج رحمان پور، مجید یاسر، مهشید حبیبی، همایون پشت دار، مرنقی میر دریک وند، مریم سلطانی، زهرا شایان فر، آتنه فقیه نصیری، سروش صحت از کاندیداتوری شیخ اصلاحات در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری حمایت کردند.

ادامه مطلب "هنرمندان حامی کروبی"

روزهاي داغ انتخاباتي

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Tue, 09 Jun 2009 16:03:57 +0100

يك پست انتخاباتي ديگر

فعلاً پست هايم انتخاباتي شده و چاره اي هم نيست بالاخره تب انتخابات بالا گرفته و تا تنور داغ است ما هم نان انتخاباتي را بر ديواره اين تنور مي چسبانيم.

چه خبر از شهر؟

مي دانم كه همه شما از شهر خوب خبر داريد چون هر روز در اين خيابان ها رفت و آمد مي كنيد. حتي اگر اختلافي ميان نظر من با اين جمعيت سبز پوش باشد اما ديدن اين صحنه ها خوشحال كننده است.

ما كه روزهاي اول انقلاب خاطرمان نيست چون هنوز به دنيا نيامده بوديم. اما برخي مي گويند به آن روزها شباهت عجيبي دارد!

مهندس جون، حاجي جون!

مناظره ميرحسين موسوي و مهدي كروبي كه چه عرض كنم گفتگوي دوستانه و صحبت هايي عليه نفر سوم. چه مناظره اي بود!

چه قدر اين دو بزرگوار زير بغل هم هندوانه و خربزه دادند، چه قدر ما حال كرديم! هر دو هم از اندك فرصت نهايت استفاده را كردند. البته در اين ميان شيخ اصلاحات كمتر دست روي ايراداتي كه معطوف به مهندس است گذاشت تا از اين طريق فرصتي براي مهندس پديد آيد و بيش از گذشته حرف هايي كه دردلش مانده را بگويد.

آقا محسن! بله!!!

اما مناظره محمود احمدي ن‍‍ژاد با محسن رضايي حكايتي ديگر بود. يك جا آقا محمود گفتن آقا محسن. محسن رضايي با نگاهي كه مختص اين سردار بزرگوار جنگ است خيلي چيزها گفت كه از پرداختن به جزئيات در اين مجال پرهيز مي شود.

باز هم چه خبر از شهر؟

دو شب پيش، قبل از مناظره شيخ با مهندس به خانه مي رفتم كه صحنه اي ديدم كه نقلش خالي از لطف نيست. نزديك خانه در خيابان دو ستاد مير حسين و كروبي كه نزديك هم بود خيلي شلوغ بود. درگيري لفظی ميان هواداران كروبي و احمدي نژاد پيش آمد و ناگهان طرفدارن ميرحسين هم وارد گود شدند و از بچه هاي تغيير حمايت كردند و طرفداران آن بنده خدا گريختند.

آن شب بعد از مناظره هم جالب بود. در بلوك ما همه سرها را از پنجره ها بيرون آوردند و شروع كردند به شعار دادن. صداي ترقه و فشفشه و منور هم كه تمامي نداشت. سوت و هورا كشيدن هم در ادامه...

برادر من ما كه دعوا نداريم

برخي از دوستان از جمله آريانوي عزيز بدجور بر حمايت من از كروبي تاختند و شديداً من را زير سوال بردند. در پايان، اين نوشته از سايت تغيير را مي گذارم تا پاسخي باشد براي همه اين دوستان عزير و بزرگوار كه بر ما منت گذاشتند و به وبلاگمان سر زدند و البته كلي هم خرده گرفتند.

ادامه مطلب "روزهاي داغ انتخاباتي"

رأی من

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Sat, 06 Jun 2009 04:18:05 +0100

روزهای خوبیست

روزهای نزدیک به انتخابات چه روزهای خوبیست. مخصوصاً این روزها! یاد خرداد 12 سال پیش افتادم. آن سالی که من رأی اولی بودم و دقیقاً 22 روز بعد از اینکه به سن رأی رسیدم، انتخابات دوم خرداد برگزار شد. آن روزها به این راحتی نمی شد بحث سیاسی کرد. نمی دانم، چه توضیحی بدهم اما آن زمان نمی توانستیم به این راحتی هر چه می خواهیم بگوییم. حتی آن زمان تلویزیون هم برای انتخابات به این آزادی نبود. خصوصاً مناظره میان دو کاندیدا که یکی از مهمترین وجوه تمایز این دوره انتخابات با تمام دوره هاست.

یادم هست که خانواده ها سر انتخابات کارشان به قهر و دعوا می کشید. اما ما رأی اولی ها تکلیفمان روشن بود و چه شور و نشاطی داشتیم برای به ثمر نشستن انتخابمان. با هم کار بزرگی انجام دادیم و در این کار بزرگ خانواده را هم با خود همراه کردیم. آنها هم آرزوی فردایی بهتر برای ما داشتند.

روزهای بسیار خوبیست چون در ترافیک روز جمعه گیر می کنم آن هم برای تبلیغات دو نامزد انتخابات که نمی خواهم به هیچ کدامشان رأی بدهم. من هم نظر خودم را دارم هر چند که افراد نزدیک به فکر من این روزها به ناجوانمردانه ترین شکل به من تهمت می زنند و برای نظرم هیچ احترامی قائل نیستند. از اینکه گفتم به چه کسی قرار است رأی دهم با آماج حملات روبرو شده ام، هر چند که هیچ اشتباهی در کارم و انتخابم نباشد، هر چند که در میان این موج سبز که همه را فرا گرفته شاید انتخاب من ایده آل تر از بقیه باشد.

ادامه مطلب "رأی من"

مقایسه فیلم دو کاندیدا

nospam@example.com (نرگس خرقاني) — Wed, 03 Jun 2009 01:00:00 +0100

کاریکاتور از نیک آهنگ کوثر

تصمیم به عهده خودتان است

بدون شک رسانه ها در انتخابات نقش مهمی دارند و در این میان تلویزیون نقش بسیار مهمتری دارد چون در دور افتاده ترین روستاها هم مردم تلویزیون دارند. بنابراین برای کاندیداهایی که در انتخابات حضور دارند یک فیلم خوب تبلیغاتی از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. در یک فیلم تبلیغاتی قرار است در زمانی محدود یک کاندیدا به معرفی خود و برنامه هایش بپردازد. یک فیلم تبلیغاتی می تواند تنها مرجع کسانی باشد که پای تلویزیون می خواهند تصمیم بگیرند که به چه کسی رأی دهند.

طی این چند دوره انتخابات ساخت فیلم تبلیغاتی توسط چهره های سرشناس سینما مرسوم شده است. در میان کاندیداهای این دوره میرحسین موسوی کاندیداهای زیادی برای ساخت فیلم داشت که بسیاری از آنان از کارگردانان بسیار سرشناس سینمای ایران بودند. اما در این میان قرعه به نام مجید مجیدی افتاد و قرار شد که نخستین فیلم تبلیغاتی میرحسین موسوی را این کارگردان صاحب نام بسازد.

شنبه شب طبق برنامه ای که اعلام شده بود این فیلم به نمایش درآمد. ابتدا معرفی از این کاندیدا و پس از آن تصاویری آرشیوی از گذشته میرحسین موسوی برای جوانانی که نسل سومی هستند و از سالهای دور خاطره ای ندارند.

بعد از آن تصاویری از افرادی که عمدتا از قشر فرودست جامعه بودند و گریه های مادری که از معتاد شدن فرزندش نگران است. پس از آن نمایش دیدار موسوی با روستائیان و تصاویری که عمدتاً به این مسائل می پرداخت.

اگر بنا را بر این اصل بگذاریم که فیلم های تبلیغاتی باید بر اساس حقیقت باشند. این فیلم و طرفدرانی که از میرحسین موسوی در آن دیده شد هیچ شباهتی به آنچه در حال حاضر می بینیم نداشت. هیچ جوان سبزپوشی در این فیلم نبود. هیچ تصویری از یک شهر بزرگ خصوصاً تهران دیده نشد، در تصاویری بسیار کوتاه زهرا رهنورد همسر میرحسین موسوی و محمد خاتمی مهمترین حامی میر حسین نشان داده شدند موردی که در نشست های انتخاباتی موسوی خیلی پررنگ تر از این به نظر می رسید و البته هیچ برنامه ای هم از سوی این کاندیدا اعلام نشد. در پایان هم چند سرود با تصاویری از هواداران موسوی پخش شد که بیشتر برای به غلیان انداختن احساسات بینندگانی بود که پای تلویزیون نشسته اند.

اما دیگر کاندیدای این دوره مهدی کروبی است که از همان ابتدا فیلمسازی که قرار بود فیلم تبلیغاتی اش را بسازد مشخص بود. بهروز افخمی کارگردانی که در دوره قبل هم فیلم مهدی کروبی را ساخت و سابقه نمایندگی مجلس را هم در سابقه کاری اش دارد.

فیلم این کاندیدا هم طبق اعلام قبلی روز دوشنبه به نمایش درآمد. ابتدای فیلم معرفی از گذشته این کاندیدا انجام شد. تصاویری که هم زمان با این معرفی و با صدای نرشین پخش شد مربوط به امروز بود و از تصاویر آرشیوی استفاده نشد. بعد از آن به ترتیب چهره های سرشناس که در اردوی کروبی قرار دارند به سوالات در مورد مسائل پیش رو پرداختند و کروبی نیز به این سوالات پاسخ گفت و به این ترتیب با بخش عمده ای از برنامه های این کاندیدا آشنا شدیم. برخی از این برنامه ها نیز از طریق نریشنی که روی تصاویر بود اعلام شد. تقریباً هر آنچه که در ذهن هر فردی در اتباط با کروبی می توانست وجود داشته باشد در این فیلم انتخاباتی گفته شد تا ابهامی باقی نماند.

در تصاویر نیز دیدار کروبی با هوادارانش که بیشتر از طبقه دانشجویان بودند، چیزی که در جامعه نیز به عینه مشاهده می شود نشان داده شد. تمامی حامیان سرشناس کروبی حتی آنان که در خارج از کشور هستند نیز، نامشان گفته شد تا هیچ چیز از قلم نیافتاده باشد. فیلم به پایان رسید تمام آن اطلاعاتی که از این کاندیدا قرار بود در اختیار بینندگان قرار گیرد گفته شد، بدون اینکه احساسات کسی جریحه دار شود و یا کسی در این فیلم به زجه و گریه بیافتد.

ما نیز بدون اینکه احساساتی شویم و به هم بریزیم از سرودی که احیاناً شنیده ایم و یا گریه مان بگیرد از آنچه دیده ایم فقط بعد از این فیلم به فکر فرو رفتیم که چه تصمیمی بگیریم.

قصد حمایت از شخص خاصی در این مجال نبود به هر حال قضاوت به عهده خودتان است. مقایسه ای بود بین دو فیلم انتخاباتی و تفاوت های که این دو با هم داشتند و البته باز هم تأکید می کنم همه چیز به شما بستگی دارد، اینکه می خواهید احساساتی و از روی جوزدگی تصمیم بگیرید و یا اینکه اول فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید.

در سایت تغییر هم می توانید ببینید.