سلیقه غیر عادی من!
چندی پیش خبر درگذشت موریس ژار منتشر شد. شنیدن این خبرها واقعا ناراحت کننده است. دیگر کم از این آهنگ سازان بزرگ پیدا می شوند و فکر می کنم تمام جهان هنر از شنیدن این خبر واقعا عزادار شدند.
در پست قبلی صحبت از سطح سلیقه شد، این سطح سلیقه که نمی دانم چگونه تعریفش کنم تنها مربوط به سینما نیست به موسیقی و خیلی چیزهای دیگر ارتباط دارد. اگر از خودم بخواهم بنویسم بیشتر اوقات هنگام نشستن پای کامپیوتر ترانه های قدیمی گوش می کنم. البته ادعا نمی کنم که عشق موسیقی کلاسیک و یا سنتی هستم. آنقدرها هم روشنفکر نیستم. اما اگر قرار است پاپ و راک گوش کنم با ترانه های 30 تا 40 سال پیش خیلی خوشم.
موقعی که با دوستان و همکارانم برخورد دارم، از جمله هم سن و سال های خودم و ترانه های گوش خراش رپ فارسی و پاپ را از گوشی موبایل و یا MP3 آنها می شنوم و دچار حال تهوع می شوم کم کم به این نتیجه می رسم که یک جای کار ایراد دارد. یا مشکل از دیگران است و یا مشکل از من است! نمی دانم ولی در کل فکر کنم مشکل اصلی خودم هستم که در میان جوان های امروزی سلیقه ام خیلی غیرعادی است.
این روزها دیگر گوش کردن ترانه های ایرانی دهه 40 و 50 خورشیدی و ترانه دهه 60، 70 و یا 80 حتی دهه 90 هم عجیب و غیرعادی است! یا باید ذائقهام را به این خواننده های مزخرف با این اسامی احمقانه مثل ساسی مانکن، رضایا، تهی عادت دهم و یا اینکه ... نمی دانم حتی همان هیچکس که به قول این رپرها پدر رپ فارسی است شنیدن ترانه هایش واقعا اعصاب می خواهد.
ولی خب، بگذار بگن فسیله! مال عهد دقیانوسه! باکی نیست، ما با همون ترانه های قدیمی حال می کنیم آخه آدم پینکفلوید، جرج مایکل، سلن دیون، آبا، بیتلز، اندی ویلیامز، متالیکا، اسکورپیونز و کمی جدیدتر رابی ویلیامز، راسموس، دایدو، اوانسنس و یا در ایرانی ها فرهاد، فریدون فروغی، داریوش، ستار، گوگوش، کوروش یغمایی و جدیدتر پسرش کاوه یغمائی، محسن نامجو رو ول می کنه چرت و پرت گوش کنه.
یادی از ترانه های قدیمی شد بد ندیدم که شما رو هم با سلیقه غیر عادی خودم آشنا کنم چند تا از موسیقی های جاودانه تاریخ سینما رو گذاشتم برای دانلود. خیلی حجمش بالا نیست با اینترنت گازوئیلی دایل آپ هم می شه دانلودشون کرد.
