Sun Of Tisfoon

تقویم

قبل شهریور '89
د س چ پ ج ش ی
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

درباره نويسنده اين وبلاگ

 

عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران
عضو انجمن روزنامه نگاران ایران

 

 

بایگانی

موضوعات



تمامی موضوعات

متحد شدن با این وبلاگ

لينك دوستان

Open All | Close All

بیشترین مراجعه کننده ها

www.google.com (6)
search.yahoo.com (1)

به مناسبت شب یلدا

دوشنبه، 30 آذر 1388


جشن چیرگی نور بر تاریکی


می خواستم به بهانه ای شب یلدا را به دوستان شادباش گفته باشم. راستش آنقدر طی این مدت از طرف دوستان در فیس بوک پیام های جالبی درباره شب یلدا دریافت کردم که حیفم آمد شما بی نصیب باشید. در ادامه برخی از این پیام ها را می خوانید.

معنای یلدا

یلدا لغتی سریانی است که به معنای میلاد و تولد است. جالب اینجاست که کلمه نوئل نیز به معنای میلاد است و همین شباهت ها بیشتر ما را به این نتیجه می رساند که عید کریسمس بر اساس شب یلدای ما شکل گرفته است.

یلدا در باور نیاکان ما

به باور نیاکان ما ایرانیان، فرشتهء روز و روشنایی همواره با دیو شب و تاریکی در ستیز است و یک لحظه از پای نمی نشیند. در شب چلهء زمستان که شب به درازترین دوران خود رسیده است و دیگر امیدی به دیدن خورشید نیست، فرشته روز و روشنایی در نبردی سخت و تن به تن، اسطوره شکست ناپذیری تاریکی را می شکند و از فردایش، عمر دیو سیاهی و شب کوتاهتر می گردد. نیاکان ما در این شب سیاه و سخت و طولانی ، به نشانهء وفاداری به فرشتهء روز و روشنایی، تا صبح بیدار می ماندند و هنگامی که مهرتابان از فراسوی کوههای دور دست بر میخاست، غریو شادی سر می دادند و مرگ دیو تاریکی را جشن می گرفتند.

ادامه مطلب "به مناسبت شب یلدا"

ارسال شده توسط نرگس خرقاني در تاریخ | نظر ها (9) | دنبالک ها (0)

خوشا به حال بشریت که کوروش دارد

جمعه، 8 آبان 1388

 



 آرامگاه کوروش بزرگ در سال 1336 خورشیدی

روز جهانی کوروش بزرگ بر همگان شادباش


كوروش در قلب تك تك ما ايرانی ها هست و خواهد ماند

می خواهم در این پست باز هم درباره کسی بنویسم که به نظرم تاریخ هنوز درباره اش کم نوشته است و مردم جهان کم او را می شناسند.

راستش یک سرماخوردگی نا به هنگام و بسیار شدید که سه روز من را تقریبا خانه نشین کرد باعث شد که سر موقع نتوانم دینم را به بزرگمرد تاریخ بشریت ادا کنم. فکر می کنم دنیا این روزها شدیدا نیاز به کوروش دارد. تا بی خود جایزه صلح نوبلش را برای باراک اوباما حرام نکند. در این دوره آنقدر جهان از انسان های آزاده خالی شده که امسال شاهد چنین فاجعه ای بودیم.

فکر کنم متن زیر تا حد زیادی گویای بخشی از بزرگی و آزادگی کوروش بنیانگذار نخستین امپراتوری پارسی باشد. هر چند که ادای دین کوچک و بسیار ناچیزی است.

هفت آبان ماه برابر با بيست و نهم اكتبر، روز جهانی كوروش بزرگ نام گذاری شده است. اين روز به مناسبت تكميل تصرف امپراتوري بابل به دست ارتش ايران (اكتبر سال ۵۳۹ پيش از ميلاد) و پايان دوران ستمگری در دنيای باستان برقرار شده است. 2545 سال پيش در همين ماه اعلاميه تاريخی كوروش بزرگ در زمينه حقوق افراد و ملل انتشار يافته بود كه نخستين سنگ بناي يك دولت مشترك المنافع جهانی و هر سازمان بين المللی به شمار می آيد.

ادامه مطلب "خوشا به حال بشریت که کوروش دارد"

ارسال شده توسط نرگس خرقاني در تاریخ | نظر ها (20) | دنبالک ها (0)

به مناسبت 17 مهر جشن مهرگان

جمعه، 17 مهر 1388


مهرگان فرخنده باد

امروز 17 مهر است و بنا بر تقویم ایرانی قدیم یا همان میترایی برابر با جشن مهرگان است. ظاهرا در روزگار قدیم جشن مهرگان شکوه و اهمیتی چون نوروز داشته است. حتی برخی بر این باورند که با توجه به اینکه در آن دوران ایرانیان عمدتا روستانشین و کشاورز بوده اند بنابراین جشن مهرگان به عنوان جشن فصل پاییز و درو محصول از اهمیت بسیار بیشتری نسبت به نوروز نزد مردم ایران باستان برخوردار بوده است.

در خصوص جشن مهرگان زمانی که در خبرگزاری ایسنا فعالیت داشتم تقریبا تحقیق مفصلی انجام دادم. از گفتگو با اساتید تاریخ و ادبیات گرفته تا مطالعه کتاب و مجله و خلاصه هر چیزی که احساس می کردم در شناخت جشن های ایران باستان خصوصا مهرگان به من کمک می کند. به غیر از اینکه این گفتگوها در بخش فرهنگی ایسنا کار شد در قالب مقاله ای از جشن مهرگان نوشتم که در نشریه انجمن اسلامی دانشگاهمان هم چاپ شد و بسیار هم از سوی دانشجویان با اقبال همراه شد.

ادامه مطلب "به مناسبت 17 مهر جشن مهرگان"

ارسال شده توسط نرگس خرقاني در تاریخ | نظر ها (14) | دنبالک ها (0)

مردی از ایران، پیام آور انسانیت و حقوق بشر

دوشنبه، 12 مرداد 1388


می نویسم، از تاریخ درخشان اجدادم

در پست قبلی ام گلایه کردم از خیلی چیزها، خصوصا نوشتم درباره تردیدهایم از ادامه نوشتن. اما آنقدر دوستان نوشتند که بنویس که من را شرمنده کردند و خجالت کشیدم از نگارش آن پست. باز هم می نویسم. امیدوارم مثل گذشته دوستان حامی نوشته هایم باشند و به من دلگرمی دهند.

این چند روز خیلی فکر کردم، اما در این میان به یک حقیقت رسیدم و آن نوشتن درباره تاریخ است. مدتهاست که درباره تاریخ ننوشتم. آخرین پست تاریخی ام مربوط به چهارشنبه سوری است. خیلی از آن گذشته است. وبلاگی که نامش تاریخی است چرا مطالب تاریخی اش کم است! من که به تاریخ خیلی علاقه داشته ام و دارم. مدتی خیلی کتاب های تاریخی می خواندم که دوستانم می گفتند کتاب های پیرمردها را می خوانی! یا می گفتند چه قدر حوصله داری. در دوره دانشجویی بیشتر برای نشریات دانشگاه مطالب تاریخی می نوشتم، همانها که حوصله خواندن کتاب های تاریخی نداشتند از مطالب من خوششان می آمد و تبریک می گفتند.

نشریه ای بود با نام اشاره که بچه های مترجمی زبان و ادبیات پایه گذار آن بودند. تنها دانشجوی حسابداری که سنت شکنی کرده بود و با این نشریه همکاری داشت من بودم و معمولا مطالب تاریخی برای آن نشریه می نوشتم که خیلی هم طرفدار داشت.

در چند شماره درباره یکی از بزرگترین شخصیت های تاریخ ایران و بشریت نوشتم که می دانم هر چه درباره اش گفته شود و نوشته شود کم است. گاهی می مانم که با یک اسطوره و یک افسانه روبرو هستم یا اینکه واقعا چنین انسانی زندگی کرده است.

کوروش یا به قول یونانی ها سایروس، یکی از بزرگترین انسان هایی است که تا به حال بر این کره خاکی زیسته است. کسی نمی داند که کوروش یک امپراطور بود یا پیام آور انسانیت و آزادبخش بشریت. یک شخصیت استثنائی که پس از فتح هر سرزمینی دشمناش سر سپرده او می شدند و در رکاب او تا پای جان برایش می جنگیدند و آنها نیز در رساندن پیام حقوق بشر کوروش با او همراه می شدند.

ادامه مطلب "مردی از ایران، پیام آور انسانیت و حقوق بشر"

ارسال شده توسط نرگس خرقاني در تاریخ | نظر ها (30) | دنبالک ها (0)

درباره چهارشنبه سوری

سه شنبه، 27 اسفند 1387


چهارشنبه سوری؛ توهین یا ستایش آتش!

(نگاهی هم به واکنش های صورت گرفته به این نوشته)

چند سال پیش زمانی که در خبرگزاری ایسنا به عنوان خبرنگار مشغول به کار بودم. به غیر از سرویس هنری گاهی به سرویس فرهنگی هم سرک می‌کشیدم. یکی از بخش‌هایی که به دلیل همین سرک کشیدن‌های من در ایسنای مشهد پاگرفت کار بر روی جشن‌های ایران باستان بود.

کار روی این بخش را خیلی دوست داشتم. طوری شده بود که دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد شده بود پاتوق من و در برنامه‎های فرهنگی دانشگاه و نشست‌های فرهنگی شرکتی مستمر داشتم. نزدیک به یکسال در این زمینه کار کردم، البته هم زمان در سرویس هنری هم بسیار فعال بودم، اما از این بخش از فعالیت خود خیلی چیزهای یاد گرفتم. طی این مدت کتاب‎های ادبیاتی و تاریخی زیاد می‎خواندم تا به عنوان یک خبرنگار در این بخش کارم را خوب انجام دهم. برخی فکر می کردند که من دانشجوی تاریخ یا ادبیات هستم، اما این کارها بیشتر دلی بود. تاریخ را از قبل دنبال می کردم، اما با ادبیات بیشتر آشنا شدم، گفتگوهایی که طی این مدت انجام دادم در بالا رفتن اطلاعات عمومی من تأثیر زیادی داشت. یکی از جالب‏ترین این مصاحبه‌ها مربوط به چهارشنبه سوری بود.

محتوای این مصاحبه را هیچگاه فراموش نخواهم کرد. با توجه به اینکه نزدیک چهارشنبه سوری هستیم بد ندیدم که اشاره‏ای به این مصاحبه داشته باشم. مطالبی که در آن گفته شد را در هیچ جا ندیدم.

تا قبل از آن بر این تصور بودم که چهارشنبه سوری یک رسم زرتشتی و بسیار ایرانی است و بر این اساس شب آخرین چهارشنبه سال را جشن می گیریم و آتش روشن می کنیم. اما طی مصاحبه‎ای که با مدیر بخش تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد داشتم، او با دلایلی ثابت کرد که چهارشنبه سوری نه تنها یک رسم زرتشتی نیست بلکه مراسمی است برای توهین به آتش و از همین روی زرتشتیان به هیچ وجه این مراسم را برگزار نمی‌کنند.

 

ادامه مطلب "درباره چهارشنبه سوری"

ارسال شده توسط نرگس خرقاني در تاریخ | نظر ها (38) | دنبالک ها (0)

درباره جشن سپندار مذگان

یک شنبه، 27 بهمن 1387


چرا والنتاین؟!


چند روزی بود که دچار حبسی خود خواسته شده بودم. دلیل آن هم رساندن مطالب جشنواره فجر بود که به دوستان در چند نشریه قولش را داده بودم. دیروز کاری برایم پیش آمد و دیگر چاره‎ای جز بیرون رفتن نداشتم. خیابان‎ها به طرزی باورنکردنی شلوغ بود و مغاره‎هایی که وسایل فانتزی می‎فروشند، خیلی شلوغ بودند. تازه متوجه شدم که والنتاین است. روز جمعه هم چند اس‎ام‎اس بامزه درباره والنتاین دوستان برایم فرستاده بودند، مثلا: آدم به حوا می‎گه منو دوست داری؟ حوا میگه، مگه چاره دیگه هم دارم به غیر از تو کس دیگه‎ای نیست...

اما این روزها آنقدر فکر نوشتن و تکمیل مطالبم در رابطه با جشنواره بودم که والنتاین را فراموش کردم. این مطلب را به این دلیل نمی نویسم که از فراموش کردن والنتاین ناراحت باشم، اما برایم یک سوال ایجاد شده در حالی که ما خودمان جشن اسپندگان یا اسپندارمذگان داریم چرا والنتاین؟

ارتباط با دنیای خارج و دانستن بسیاری از آداب و رسوم آنها خوب است، اما به چه قیمتی؟ به قیمت از دست دادن هویت خودمان؟ به قولی کلاغ آمد راه رفتن کبک را بیاموزد راه رفتن خودش را هم فراموش کرد...

این حکایت ماست.

از یکی از سایت‎ها مطلبی در ارتباط با اسپندگان کپی کردم که در ادامه برای کسانی که دوست دارند درباره گذشته و تاریخشان بدانند می‎گذارم. یادتان باشد کسی که تاریخ کشور خود را نداند یعنی دچار فراموشی شده است.

ادامه مطلب "درباره جشن سپندار مذگان"

ارسال شده توسط نرگس خرقاني در تاریخ | نظر ها (8) | دنبالک ها (0)
(صفحه 1 از 1، 6 ارسال)

Serendipity 1.5.2 قدرتمند شده توسط