فکر کنم این دوران و خصوصا ظرف یک ماه اخیر یکی از کم کارترین دوران های وبلاگ نویسی من بوده است. شاید علت اصلی، دور شدنم از عالم مطبوعات باشد! اما مشغله کاری و فکری این روزها مزید بر علت شده است که این کم کاری نمود بیشتری داشته باشد. امیدوارم از نوشته های وبلاگی ام ناامید نشده باشید. اتفاقات مهمی طی این مدت برایم پیش آمده که در آینده ام و زندگی ام تاثیرات زیادی خواهد داشت. گاهی یک سری تصمیم گیری ها می تواند کل زندگی آدم را تغییر دهد و فکر می کنم من هم در چنین دورانی به سر می برم. فقط امیدوارم همه چیز به خوبی پیش برود. مطمئنا طی چند ماه آینده در این مورد بیشتر خواهم نوشت و به نتایجش اشاره خواهم کرد فعلا ترجیحا توضیح بیشتری نمی نویسم چون ممکن است هیچ اتفاق خاصی پیش نیاید. فکر می کنم برای مدتی هم وبلاگ نویسی من کمتر از سابق شود و وقت کمتری برای وبلاگ نویسی داشته باشم.
سینما
1- وبلاگ سینمایی است و همواره اولویت با مطالب سینمایی است. می خواستم مطلب طنزی درباره جشنواره کن بنویسم که یک سری مشغولیات فکری و کاری مانع شد. مهمترین نکته در جشنواره کن امسال به طور حتم برای ما ایرانیان حضور عباس کیارستمی است. فیلمسازی که خیلی در دنیا شناخته شده است و به نوعی نماینده سینمای ایران، هر چند که فیلم هایش ممکن است از نظر خیلی ها خوب نباشد.
چند وقت پیش یک فیلمفارسی قدیمی می دیدم به اسم حکیم باشی. در آن فیلم کیارستمی دستیار کارگردان بود. کارگردان نصرت کریمی بود. البته حکیم باشی و دیگر کارهای نصرت کریمی در مقایسه با بسیاری از فیلم های قبل از انقلاب کار با محتوایی بود و در آن بیشتر خرافات مردم ایران نکوهش شده بود.
