آخرش منو می دزدن!
هر سال هم زمان با جشنواره ها و دیر آمدن من به خانه مادرم می گوید: " آخرش تو این شهر تهرون تو رو می دزدن!" بعد هم کلی نصیحت که شب ها سعی کن زودتر بیای خونه. من هم کلی توضیح می دهم که مسیر رفت و آمدم چه طور است و اتوبوس بی آر تی و تاکسی خطی و خلاصه اینکه مادرم را توجیه می کنم که اینقدر نگران نباشد.
اما راستش با مکانی که برای برگزاری جشنواره فجر امسال در نظر گرفته شده است فکر کنم این گفته مادرم دیگر صحت پیدا کند!
چند ماه پیش و پس از تغییر و تحولاتی که در مدیریت سینمایی کشور پیش آمد اعلام شد که جشنواره فجر امسال هم به مانند سال گذشته در سینما فلسطین برگزار می شود. با شنیدن این خبر نفسی به راحتی کشیدم که مسیر رفت و آمد به جشنواره حتی تا دیروقت هم برای من مشکل ساز نخواهد بود. حداقل از مسیر سینما صحرا خیلی برایم بهتر بود. اما ناگهان زمزمه هایی مبنی بر تغییر مکان جشنواره فیلم فجر شنیده شد و با توجه به اینکه این روزها برج میلاد به همه جشنواره ها مراد می دهد و نمی دانم این چه مدی است که همه جشنواره ها را در برج میلاد برگزار می کنند این اپیدمی به جشنواره فجر هم رسید و اعلام شد که امسال جشنواره در برج میلاد است!
راستش از زمانی که این خبر را شنیدم عزا گرفتم که اگر در آخرین سیانس فیلم خوبی بود چه باید کرد؟ تقریبا می توان گفت دو سیانس آخر دردسر ساز است.
با نگاهی به نوع معماری برج میلاد و ساختمان های اطراف آن تنها نتیجه ای که می توان گرفت این است که این ساختمان ها تنها برای افراد ماشین دار طراحی شده است و برای امثال اینجانب که محروم از اتومبیل شخصی هستیم رفت و آمد در آن با اعمال شاقه است. بازگشت از آنجا در آخر شب هم که خود حدیث دیگری است.
